Öncesiz ve sonrasız

Ne doğdum,
ne öleceğim
yalnızca göründüm
bir anlığın içinde
sonsuzun yankısı gibi

Toprak beni tanımıyor,
gökyüzü unutmuyor
İkisinin arasında
bir nefesim sadece
ama o nefes,
kendini evren sanıyor

Öncesizim,
çünkü hiçlikte vardım
Sonrasızım,
çünkü varlıkla yandım
Ben kimim?
Ne adım kalır, ne suretim;
yalnızca iz,
ışığın kendinde bıraktığı gölge

Bir damla değilim denizde,
denizim
bir damlada gizlenen

Zaman bana dokunmaz
ben ona ad veririm
Doğmadan önce de vardım
öldükten sonra da konuşurum
sessizliğin dilinde

Ben,
öncesiz ve sonrasız
kendini arayan kudretin hatırasıyım