Ancak anladım

Ömür günlüğümü açıp baktım ki
Kar saydığım nice zararlar gördüm
Ben beni yaşıyor sanır iken
Geride bıraktığım her gün ölümmüş

Düşünceler arasına saplanıp kaldım
Pişmanlık içinde kıvranıp durdum
Bu kadar hatayı ben nasıl yaptım
Nasıllar içinde boğulup kaldım

Eski takvimleri çıkarıp astım
Saatleri durdurup uzunca baktım
Yeniden yaşamak istedim dünü
Tek bir saniyeyi geriye çeviremedim

Alıp postalımı dışarı çıktım
Geceyle yürüyüp yalnız takıldım
Birde ardıma dönüp baktım ki
Beni anlayacak dost bulamadım

Hayretler içinde şaşırıp kaldım
Kendi kendime sualler sordum
Sorduğum suallere cevap aradım
Aradıkça kendi içimde kayboldum

Her şey beni benden alıyor
Yaşadığım her an hesap soruyor
Ok gibi yüreğime ziyan değiyor
Nefes almakta zorlanıyorum

Boş imiş bunca çırpınışlarım
Gerekli gereksiz yaşayışlarım
Ben dünden kaybetmişim yarınlarımı
Bunca zamanda ancak anladım

Aklımla cehaleti satın almışım
Yıllardır kendimi bir şey sanmışım
Anlaşılan ben beni tanımamışım
Tanıdıkça kendimden tiksiniyorum…