Yardan özge Ne idi melalin ey canı dildarGönül gülşenine eyledin figanKeskin bıçak gibi değip solumaYıkıp şu gönlümü viran eyledin Ey
Benden içeri Aldanma ey âşık, gördüğün faniZulmette bırakır cümle ahaliNez hâline kimse sürmez merhemiSürerim ben seni, tenden i&cc
İdamlık mahkum Esaretin gövdesine asılmış asırlık sevdamBir çığlıkta boğmaya çalışırken beniKaçma, hayallerimin ceylan güzeliUnuttun mu?Aynı yar
Seher-i revan gitmelere sürgün zaman ayiniçark aynı, yer aynı, döngü aynıbuluşma noktalarında yokluğunseher-i revan mızrak’ıyla beni vururken
Ey zenan! Topla kendini hayatımdan ey zenan! Vuslat namlusu dayanmışken şakağına Sür asi bakışlarını ufukların ötesine Gayrı durma! Keskin usturanın sırtına
Çamlıca tepesi ve gözlerimde bir nişangah,sey-i aleme dalgın gidiyorum bu gecefecr-e uzanan gözlerimin buğusunda hükmü cemalinyükselen martı kanadı ta
Gâm çırağı Ey aşığım her gülene aldanmaBir olmaza gönül verip bağlanmaİnsanoğlu gâm çırağı değildirGönül yükün omuz ile kal
Yarelerim var Şu garip halimi bir gören olmazYandığım bilinir su döken olmazKaderime böyle yazılmış vuslatBende bir insanım yarelerim var Aşk vurur mızrabı so
Ayrılık vakti! Gelip kapıya çattı ayrılık vaktiyani gideceksin öyle mi?anlaşılan acı denen cellatgidişinle vuracak beniyok yok daha çok erkenbu girişe eğilm
Gönül hanesinden kalbin duygu hazinesine gitmeyen ve sadakat ırmağına ulaşmayan yol, doğru yol değildir...
