Müpteladır gönül aşkaLakin gel gör aşklar başkaSeversin de canla, başlaKarşılığı gider olur
Gözde sürme, kaşta kemanMızrap vursan
Yakalanan duygu aşk olunca, hayata kıyam edip ömrün güzafına diş bilemek gerekir. Gelen heyecanların kattığı ahenkle dans ederken yürekler,
Gezdim dünya atlasınıGiydim aşkın libasınıYaşadım da alasınıBir sende var gül kokusu
Hem bağ oldum hem de bağbanEkin iken oldum harmanGönül
Olsun, varsın gelsin dünya üzerimeAğır olan ne varsa, binsin şu yüreğimeOlsun, varsın bu aşk kırılsın içimdeHatıran bende kalır, kalır yin
nerden icap etti şimdi ayrılıkdaha yarınlar duruyorken aramızdahenüz doyamamışkenve henüzboğulamamışken nefeslerindeertelenmiş sevinçlerimitopl
Esnasız mahzende hal-ı sükût-umDeğme yarama ey yar-i bedbaht!Bilirsin ki vicdan gönülden sürgünVe bilirsin ki yazgımız aşk-ı kıya
Hayatın nalına mıhına çakan ustalar bile farkında değil…
Elimde yaşadıklarımızın ortak vebaliMisket misali yuvarlıyorum günahlarıBıçak gibi yüreğime saplanırken anılarSinüzit misali azıyor beynim
ve gözlerimde bir nişangah,sey-i aleme dalgın gidiyorum bu gecefecr-e uzanan gözlerimin buğusunda hükmü cemalinyükselen martı kanadı ta
içimde uçuşan eylül yapraklarıgökte ayaz, yerde çiğ taneleriyanakları üşümüş sokak lambalarınındal salıncak rü