İçinin kalabalığında kendini kaybedeni, dışarıda arayanın aklına şaşarım...
İnsan insana ateş taşıyan cehennemdir.
Hayatın telaşı içinde koşar adım giderken insanoğlu, arkasında kalan ruhunu kim toplayacak?
Davranış tutarsızlığından kurtarıp kendini, benlik duvarları
İncirler yaprak döktüYaz bahar kışa döndüSen gidende, yar gidendeBülbülüm güle küstü
Ah gidende, vah gidendeG
Başarmak için azim, kazanmak için sabır en güçlü silahtır...
Biz takvimlerden gün almayı unutalı çok oldu be kalbim. Prangalı olduğumuz sevdaların kurşunuyla vurula vurula hayatı öğrendik. Unutmak dediğin
Asırlar öncesinden bilirim bu senfoniyiYağmurun sesinde ritim bulan şarkılarımız vardı bizimSessizliğin gürültüsü olan şiirler yazardı
İnsan hayatta iki şeyi kimseyle paylaşmak istemez, bir severken yarini, birde yokluğundaki o yalnızlığı...
Dünyanın kahrı diye çektiğimiz aslında insanoğlunun kendine kestiği cezadır...
imarsız yüreğim,iskânsız sevdam,çarpık kalbimve kaçak sevgilimgecekondu aşksöyle,şimdi ne yapmalıyım?
