koştum koştum bir uçurtma ardından
sığamadım şavkımdaki hayale
şaştım kaldım yaşanmış bunca şeye
bin bir gece efsun-i ay karanlık sinende

çözemedim tılsımını çıkmaza düştüğümde
bilemedim gözlerinmiş o cevapsız bilmece

büyüdüm çok büyüdüm devleştim aynalarda
varlığına baktıkça küçüldüm hep bir yandan
şimdi geldim, daha yeni göçümden iç dünyamdan
hicretteyim bu gece gurbetimden sılana

toy bakışlı çocuk gibi bakma öyle yüzüme
göğsüne mıh çakılmış sevdanın sahibiyim
gamzelerden sıyrılan allar konmuş yüzüne
şaşırma yar-ı azem mürvetim heybetinle

heyecan denen duygu kalmış mıdır kalbinde?
kaç sevdayı bir arada geçirdin ak sinenden
boşver şimdi gel ateşe ver geçmişi
bir kerede düşüver göğsümün eksenine

Ş.Semihan AYDEMİR