Şavkıma inen şevvalsi siman ile dans ederken
İçime düşen yürek narının kekremsi tadına erdi dudaklarım
İlk bakışım koynunda henüz uyanmamışken
Revnak yağmurlar astın gözbebeklerime

Ah yar-ı afat, aşk adamısın diyorsun
Dehliz ayrılıklar tahtında taçlandırarak beni
Azapsı yalnızlığa yelken açmış gidiyorsun
Mahzenime düşmüş cebir celladı sen
Istırap kökenli coğrafyalar keşfediyorum ardından

Şimdi şevün bir hal ile izliyorum gidişini
Aşkın güvez şarabından yudumlayarak
İnce ince koparıyorum seni içimden
Resmini astığım hayat perdemi çekiyorum
İlk ışık ardından son sahnedesin
Mutluluk ince bir ip ve seni koparıyorum…

Ş.Semihhan AYDEMİR