Esnasız mahzende hal-ı sükût-um
Değme yarama ey yar-i bedbaht!
Bilirsin ki vicdan gönülden sürgün
Ve bilirsin ki yazgımız aşk-ı kıyamet

Düşünceler beynimde dörtnala koşar
Sinemde bir acı var ki coşarda coşar
Sen elemlenme güzel begonyam
Nuruna, cemaline inmesin hazan

Sanırdım ki sevdalık yüce erdemdir
İçtiğim şarap olsa tadı zemzemdir
Kepaze yüreğim iyi halt yedin
Bak şimdi kendine halin nicedir

Ah akılsız başıma taşlar yağaydı
Aşksız şu gönül-e hicran dolaydı
Bir ömür ki baharsız hazan olsaydım
Gönlümü yangınına kaptırmayaydım

Şimdi toprağın koynuna inse şu başım
Ruhum peşinde, yerde naaşım
Dirilerin öldüğü gayet bilinir de
Ölüler sevilmez mi canım kardeşim

Yüreğim morgunda otopsi için
Nasıl hançerledin, söyle ne biçim
Tabipler şaşkın, neşterde izin
Tasarlanmış cinayettir böyle gidişin

Şimdi yüreğim gelmez ki dile
Lal olmuş dillerim etmez kelime
Sen beni bin kere öldürsen bile
Adını katilim diye zikretmem

Sorsunlar kim vurdu seni gönlünden
Bilmiyorum, görmedim derim kendimce
Milyon kere sorsalar aynı hikâye
Aklımda adın var üç beş kelime…

Ş.Semihhan AYDEMİR