Hayatın içinde dergah olmaktansa
Senin yüreğinde yaprak olmak isterim
Unutma ki vuslat,
Gözlerin beni görmediği zamanlar da başlar
Simamı cemalinden düşürme yar
Gecenin rengi ne kadar siyah olsa da
Senin gözlerinin değdiği heryer aydınlıktır
Mesafeler ayrılığı ısmarlasa da
Beni düşündüğün her mekan yuvamızdır
Ben ki dalından savrulan yaprak
Düpedüz vurgun yemiş hazan mevsimi
Ben ki koynunda ısınmaya sığınmış mülteci
Üşüyorum…
Yüreğindeki yerimi soğutma
Belki bir gün bir göçmen kuşu havalanır
Gelir konar ak siğnene
Sıkıca sar göğsüne incitmeden
Tüylerine inince parmak uçların
Telaşlı kalp çartmasına dikkat et
Ve unutma…
O benim sana hasret kalan…
Yazar: Ş.Semihhan AYDEMİR