Elimde şafaklara kırılgan gözlerin duruyor hala
Yüreğin güney, ellerin zemheri ve gözlerin hala kuzey
Yosun giyinmiş yeşil gözlerinde bir ayaz
Fecri sadık narinliğinde bir tebessüm duruyor yüzünde
Hiç unutmam…
Ellerinin yumruk, gözlerinin şaşkın olduğu geceleri
Sonra
Şafakların şahit olduğu
O en unutangaç sevişmelerimizi
Hala koynumda taşıyorum…
Titrek kıvrımlarına sarıp ülkümü
Her gece apansız şafaklara uyanıyorum
Yokluğunun varlığımı kefenlemeye musalla olduğu
Şu vakit bile…
Hala ve daima
Pusulasını kaybetmeye razı asker gibi
Çıkıp firari sevdandan
Yeni bir temeyyüt ile göğsüne düşme yolundayım
Ne gel, nede gelme
Biliyorum,
Öldürmeyen yokluğunun verdiği acı
Ancak yüreğime derinlik, aşkıma olgunluk getirir…

Yazar: Ş. Semihhan AYDEMİR