İçime değiyor mızrabı sevdaların
Kalbim acıyor, ben susuyorum
Herkesin gözleri üzerimde son günlerde
Görenler beni deli sanıyor
Deli değilim, ben iyiyim diyorum
Ölüm bir nefes kadar yakın duruyor
Kendi yasımdayım, kimse bilmiyor
Kurudu dudaklarım, nefesim tükeniyor
Minik elleriyle kardeşim su uzatıyor
Zannediyor ki susamışım, iç bunu diyor
Ruhum bedenimi terk ediyor
Kimse bilmiyor
Kabuğu söküldü yaralarımın
Göğsümden yüreğime kanlar damlıyor
Alnımdaki terleri silmem için
Annem beyaz havluyu uzatıyor
Alıp giyinmek geliyor içimden
Kimse bilmiyor
Yüzünü ekşitme diyor sevgilim
Ağlamamak için sıkıyorum kendimi
Artık dayanılacak gibi değil sancılarım
Birazdan gideceğim
Haberi yok garibin
Hasta değilim, ben iyiyim diyorum
Ölüm bir nefes kadar yakın duruyor
Ruhum bedenimi terk ediyor
Kimse bilmiyor
Çağırın; eşim, dostum gelsin yanıma
Çay içeceğiz hep beraber diyorum
Son kez bir arada görmek istiyorum herkesi
Soruyorlar nasıl oldun, düzeldin mi diye
Hasta değilim, ben iyiyim diyorum
Ölüm bir nefes kadar yakın duruyor
Kendi yasımdayım, kimse bilmiyor…
Yazar: Ş.Semihhan AYDEMİR