bu gece dumanlı başım
sillesini vurmuş ayrılıklara mahkum
esarete demir atmış zaman gemisi gibiyim
ne nuh kadar ayrıcalıklıyım,
nede savrulan yaprak kadar alçak gururum
içime düşen bu ateş küllenmez biliyorum
cümleler arasına sıkışmış adın
demirde dövülmüş kılıç kadar keskin
şimdi anlıyorum
işte bu yüzden
bu gece ıslak bakışlarım
yağmura heveskar kirpiklerim
gülmeye sakladığım gamzeleri dövüyor
göğsüme birikmiş mesafelerin esrarı
cehil gibi beni karanlığa itiyor
aramıza dikilmiş cellat ayrılık
yokluğunda düşürüyor gardımı
ve hayat en sert yumruğunu indiriyor kalbime
şimdi gelgitler arasına mazgallanmış
yokluğunda duruyor yaşamak denen şey
ölmek mi daha acı, yaşamak mı?
gitmek mi zor, kalmak mı?
insan hangi tarafında olmalı hayatın
iki ucu ayrılığa gebe sevdamızın
düşme ucundayım şimdi
bir şey söyle sevgili
uğruna ölünen mi daha kutsal,
yoksa yaşamak mıdır aşk?
uğruna canımdan geçtiğim
söyle
göğsümün enkazına kefenlesem seni
gitmek mi, ölmek mi?
hangisi daha çok yaşatır beni?

Yazar: Ş.Semihhan AYDEMİR