gün görmez şehrin sabahında pusluyum bir/az

henüz uyanmadım, gün/düz mü, gece mi bu?

doğrusu anlamadım

nedir bu acelen, bir/az dursan olmaz mı?

kaşının kemanından çekip şah-ı, mat eder gibi bak/ma öyle

yağmurlar öncesi suskunlukta biraz gözlerim

çok soru sor/ma, üzerime gel/me işte

beynime bağdaş kurmuş düşüncelerden argın,

bir/az sitemkar, bir/az ezâyım bugün

hava ayaz,

küçücük bedenim sığmaz oldu komacan şehire

çatlamış toprağın dudaklarına düşen bin parça

serseri bir rûzigâr tek çırpıda kırıp geçiyor gülün boynunu

kafam karışık,

lakin sualimin cevabı, tarihi bir eser gibi duruyor karşımda

kırılan gülün boynu savrulmuş yapraklar arasında yer arıyor kendine

tabiki direnmek kadar, vazgeçmekte erdemdir

ancak burada zaman vakitsiz işliyor

bugün pazar,

kim bilir hayat bize hangi tarifeyi, nasıl yazar

şehirde bir tını, kiliseden yükseliyor çan sesleri

belli ki buranın imam-ı papaz

gözlerimde şehr-i sultan,

Fatih’in eserinde özlediğim ezan

bir aziz, bin vezir sureti canlanıyor beynimde

yalınız gördüğüm farklı, duyduğum farklı

işte budur benim için en büyük azap…

Ş.Semihhan AYDEMİR