Özlemin İstanbul kadar zor geliyor
Yokluğun büsbütün kuşatmış yüreğimi
Gel ey yüreğimin uzak sahibi

Gel ey aşkların en tatlı baharı
Bir yıkım içinden aldın yüreğimi
Beni densiz mutluluklara saldın
Gel benliğimin hicran geçidi

Gel ufkumda batmadan güneşim
Üzerime çökmeden sensizliğin acısı
Duygularım sürüklemeden beni acıya
Gel, gel de birleşsin kalplerimiz

Ah canım ne denli sevmişim bilemezsin
Nasılda koparmışsın beni benden
Ah kara gözlüm, ah be biriciğim
Gel ölüm alıkoymadan beni benden

Ah yar yalnızlığında inan bitkinim
Kalbimi bir dilencinin avuçlarına bırakmadan
Ruhumu toprağa teslim etmeden
Gel seninle coşsun bu deli gönül
Gel sende son bulsun
bu kanayan yaramın matem karası…

İnan her dakika daha bir hoş oluyorum sevdanla
Yüreğim ağır geliyor omuzlarıma
Ve ben sonbaharın güz yağmurları misali
Bir o yana bir bu yana devrilmekteyim
Yüreğimin deli ve çılgın dalgalarıyla

Ey yar titreyen dudaklarımda saklıdır adın
Bir şiir ki yazıp ta hiç bitiremediğim
Her yeni güne yepyeni bir senle
Her yeni güne yeniden seni seviyorum diyerek…

Yazar: Ş.Semihhan AYDEMİR