kanlı bir bıçağın sırtına binmiş duyguların,

barutla sarılmış yarasının üzerine kus zehrini

dünden kalma bayat ve soğuk çay

artık ısıtamaz yüreğini

ellerinin ayasına iyice kavra tavlını

kazandıklarınla övüneceğin kadar

kaybedeceklerinle de ağlarsın

unutma!

bir daha şu anı yaşamaya imkanın olmayabilir

kim bilir,

belki bundan sonra atacağın zarlar hep yek gelir

zaten hayat çok fazla düşeş imkanı tanımaz insana

yaşam boyunca bir, iki, bilemedin üç kez şans verir

eylül’ü sonundan yakalamışken piyango gibi

ağustos’a inat seviş

at zarını, gün senin günün

gözlerine sevdakar yüreğimi dibinden söküver

bu kadar yakın, bu kadar iç içeyken

ürkek davranma

şans senden yana

düşeşte sen, hep yekte ben

şimdi yakala…

Yazar: Ş.Semihhan AYDEMİR