ve ben aşkı usta bir demircinin nasırlı elleri ile işledim
hesapsız sorgular içinde kendi yargıma düştüm bu gece
yıldızları gözlerine eş sayıp, en hayran bakışlarla izledim seni ayın koynunda
ne kadar da güzel, nasıl da masum duruyordu gamzende yarım kalmış dudak payım
entarisini güne giydirmiş güneş gibiydi gözlerin
ve göz kamaşmasıydı sanki derin bir dekolte gibi duran saçların
düşündükçe içimde büyüyen sen
ve büyüdükçe yaralı serçe misali düştüm kendi yükselişimden
ruhum gövdeme ağır, mecalsiz esnanın kapı boşluğunda gibiydim
tutundum ve yutkundum ruhumun karanlığından cemaline aralanan boşluğa
tutundum ve yutkundum yaman bir çelişkinin senli yanıtına
kendi ateşine düşmüş mecnun misali acırken içim
aramıza düşen mesafeler kadar leyla kokuyordun
şimdi azapsı gömleği girdirmek gerekir geceye
kekremsi acının koynundan uzanarak şafaklara
elleri boşlukta,
duası kabul edilmemiş adamın romanıdır okunan…

Ş.Semihhan AYDEMİR