Ömrümün bu son mevsiminde sensizliğe koyma beni
Bir hayatın dolu dizgin senaryosunu ben yazdım
Hasretinle kırdırma bana kalemimi
Ne olursun Azrail’i çağırtma bana sevgili!

Artık ağır geliyor sensizliği taşımak
Bir emanetçi olmaktan bıktım usandım
Gel al yüreğimdeki sana ait kalbimi
Anlasana borçlu ölmek istemiyorum!
Ömrümün bu son mevsiminde sensizliğe koyma beni
Yorgun benliğimin derinliklerine gömme beni acılarımla
Yeniden atma beni yüreğimin dipsiz uçurumlarına
Ne olursun Azrail’i çağırtma bana sevgili!

Artık gözlerimde eskisi kadar keskin değil
Açıkçası sen gideli ben yastayım
Gecelerimin zifiri karanlık olması da bundandır
Her gün kahredip ağlamamda bundandır.

Yazar: Ş.Semihhan AYDEMİR