Servet-i ala misali serdim gönlümü
Aldıklarında senin, bıraktıklarında
Geride bir şey kaldı mı diye düşünme
Düşündüklerinde senin, düşünemediklerinde
Kendinle sulh eyle gülümse arza
Dert edip gönlünü çekme yar dara
Yolum tufan-i, sonum kıyamet olsa da
Yolumda sensin, sonumda sen
Ölü bir beden gibi aramıza uzanmış zaman
Sillesini hayata vurmuş yalnızlık
Cümbüşleri ile zilzurna ayrılığa gebe
Önüne katmış hesapsızlıkla geliyorsun
Gelişine düşüyorum ve üşüyorum
Heybet-i varışına kırılıyor aşk
İki parmağın gözlerimde
Sağımdan vurdukça sen,
Soluma düşüyorum ben
Vur, can infilak cananda