cemalime ermiş vuslatın yamacında
esrik kalemimin ucuna asılı sirkaf
yüreğime düğümlenmiş mısralarla
intikam alırcasına ayrılığı yazıyor
güneşin koynuna ayaz
gecenin alnına kor konuyor
ve kalbim acıyor
ve yüreğim kanıyor
kirpiklerime asılı güz mevsimi
kırkaltılık deli gibi
yalnızlık gömleğini giydiriyor