bir fırtına almış bizi
savrulan biz, kalan aşk oluyor geride
son kez bakışamadan
tozu dumana katılmış şehrin ışıkları
kör ediyor gözlerimizi
gidiyoruz işte
bir fırtına almış bizi
savrulan biz, kalan aşk oluyor geride
son kez bakışamadan
tozu dumana katılmış şehrin ışıkları
kör ediyor gözlerimizi
gidiyoruz işte
Bir çocuk tanıdım
henüz onbeşinde
şaşkın şaşkın
bakıyordu etrafına
büyüyen gözlerinden
okunuyordu korkuları
kurumuş dudaklarından
süzülerek acı birkaç söz
ve geleceğe örttü perdeleri
Detaylar »
Suskun kentin sokakları bozmuş sessizliğini
Bakışlar telaşlı, herkes bir koşturmaca içinde
İlk kez yağmur bulutsuz, şimşek gürültüsüz çakıyor
Soruyorum ne oluyor ne oluyor diye
Kimse cevap vermiyor bana
Diller lal olmuş korkunun heyecanıyla
Duymuyorlar mı yoksa beni
Detaylar »
Dolunay karanlık perdeleri yararak
Gecenin içinden dolu vermişti içerilere
Artık aydınlıktı her yer
Aşk bütün çıplaklığıyla meydanda
Herkesin tutkunu olduğu aşk
Olabildiğince göz önünde
Fundalar kaldırdı bükük boynunu
Ağaçlar dalları ile ses çıkarmakta
Kuşlar şaşkınlık içinde uçuşarak
Ağustos böceği zurnasını çalmakta
Bülbül cıvıl cıvıl sesiyle şarkısını söylüyor
Detaylar »
Hayatıma girdiğinden bu yana
Kudurdu duygularım
Zapt edemiyorum kendimi
Sözüm geçmiyor yüreğime
Şaşırttın bana rotamı
Al işte eserin…
Detaylar »
Gönül yaralarıma serpme tuzları
Ne olur, ne olur, ne olur!
Düşmesin yanaklarından gamzeler
Dudaklarında filizlensin buseler