Yüreğimin sızlayan yanına sardım yine kollarımı. Her gün, her gece ve her an biraz daha kendimden koparcasına kayıp gidiyorum hayatın beni sürüklediği istikamete. Bu gece yine uzun düşüncelerin derin dekoltesinden süzülerek bakışlarım kıyamet meydanına çıkarcasına yarı çıplak hayallerime sardım sancılarımı. Gülüşlerimin kısılmaya, tebessümlerimin burukluğa ve göz pırıltılarımın sisli ıslaklığa yer bıraktığı yatağımın ücra köşesinde biraz sevdam, biraz yalnızlığım ve birazda bende kalan benliğimle baş başa çıkıyorum geceyi.
Soruların cevapsız, aşkın acımasız ve mesafelerin ulaşılmaz olduğu zamanın keskin çarkına takılıyor bütün özlemlerim. Yumarken gözlerimi sen kadar yakın, açtığımda eflak kadar uzak bir mesafede olmanın hazin şarabını yudumluyorum.

Üç kez üst üste fondip atıyorum acıya!
Detaylar »